Mijn straat is geel – Lizette Dalebout
Grappig maar oppervlakkig verhaal over Hollands gezin in Shanghai
Lizette Dalebout is verslaggever geweest voor onder andere Nieuwe Revue en Elegance. Negen jaar geleden kreeg haar echtgenoot het aanbod om samen met een Chinese zakenpartner een bedrijf op te zetten in Shanghai. In 2005 verhuisde Dalebout samen met haar kinderen naar deze Chinese miljoenenstad, met het idee daar een jaar te blijven. Maar ze woont er nu nog steeds. In Mijn straat is geel beschrijft zij het dagelijks leven van haar gezin in een volstrekt andere wereld.
Het boek is geen roman, maar een verzameling verhalen en columns die een (redelijk) beeld geven van wat een expatgezin in China zoal meemaakt. Hoewel het niet haar eerste keuze is om in Shanghai wonen, probeert zij er het beste van te maken. Ze leert de Chinese taal en regelt een zogenaamde ‘fixer’, in dit geval Lingyi, een jonge Chinese vrouw die haar helpt met de taal en haar wegwijs maakt in de cultuur. Al snel wordt het Dalebout duidelijk dat je als westerling standaard financieel wordt afgezet en dat het verkeer in Shanghai één grote chaos is, omdat niemand zich houdt aan de regels. Daar is mee te leven, maar een veel groter probleem is het vinden van een goede school voor de twee kinderen. Ze wil hen een stabiele achtergrond geven, maar de verschillende internationale scholen met de vele culturen maakt dat erg lastig.
Ook voor haar man verloopt het verblijf in China niet altijd even soepel. Zijn Chinese secretaresse (en rechterhand) blijkt hem jarenlang te hebben opgelicht. Ze wordt op staande ontslagen, waarna ze probeert een nieuwe zakelijke relatie met hem aan te gaan. Ook dat past blijkbaar in de Chinese cultuur.
Interessant om te lezen is dat de Chinezen in Shanghai een andere status hebben dan hun landgenoten in de rest van China. Deze zakelijke enclave binnen dit enorme land, is voor de machthebbers een goudmijn en daardoor niet meer weg te denken uit het hedendaagse China.
Behalve achtergrondinformatie staan in het boek veel wetenswaardigheden, zoals de gewoonte om je visitekaartje met twee handen aan te reiken en te ontvangen, waarbij het door de Chinezen met veel interesse wordt bewonderd. Deze wetenswaardigheden maken van Mijn straat is geel vooral een grappig boek. Het leest vrij makkelijk, maar wat uiteindelijk blijft hangen is de nogal oppervlakkige manier van schrijven over het gezinsleven in een wereldstad als Shanghai.
Mijn straat is geel is verschenen bij Nw A’dam (www.nieuwamsterdam.nl) en is ook verkrijgbaar als e-boek.
Waardering:
Boekbespreking door Chiel Harte
email mijGepubliceerd: 21-06-2013